Dagelijkse bezigheden

Hallo allemaal,

Bedankt voor alle reacties, leuk dat er zo veel mensen gereageerd hebben, dat doet me zeker goed.

De laatste weken vliegen voorbij, het vakantiegevoel is echter wel min of meer verdwenen, gelukkig komt dat elk weekend wel weer terug.

Doordeweeks ben ik in principe fulltime bezig met het onderzoek naar de risicofactoren van anemie. Ik vervolg de patiënten op de female ward en de TB ward, Michiel neemt de male ward en de private ward voor zijn rekening. In de private ward kun je voor nog geen euro terecht, om zodoende de gewone wards, die gratis zijn, te ontlopen. Dat wil je als patiënt ook wel, alleen zijn die paar dubbeltjes voor bijna iedereen te veel gevraagd. Het vervolgen van een patiënt (nadat we die gezien en geïncludeerd hebben) valt wel tegen aangezien patiëntendossiers, bloeduitslagen en zelfs patiënten als sneeuw voor de zon kunnen verdwijnen. Logistiek is het dus een heel geregel. Daarnaast doen we ook nog een kwaliteitscontrole van het lab. Omdat we daar al onze labresultaten vandaan halen, willen we wel zeker weten dat we juiste uitslagen krijgen. Dit is eigenlijk al een onderzoek op zich, en kost daarom aardig wat extra tijd, maar wel interessant en de voorlopige resultaten kunnen wel eens een belangrijke verandering teweeg brengen in het ziekenhuis beleid, dus het is wel de moeite waard.

In het weekend ontloop ik de dagelijkse sleur en dat lukt heel aardig. Dat is ook niet zo heel moeilijk, want hier in de omgeving kun je het ene mooie tripje na het andere maken. Het landschap is erg gevarieerd uiteenlopend van bergen, waar je ’s avonds moet warmen bij het vuur, tot aan eindeloze vlaktes, waar het overdag in de zon niet te hachelen is. Zo ben ik een weekendje met een grote groep weer naar het lake Malawi geweest, een weekend naar het surrealistische aandoende Zomba plateau geweest (aangezien het meer op een Noors landschap leek, ook al ben ik daar nooit geweest) en ben ik op een aantal safari’s geweest. Afgelopen weekend naar Liwonde National Park geweest, wat werkelijk prachtig was. Bij zonsondergang een tocht gemaakt in een uitgebouwde open jeep, waarin onder andere olifanten op ons pad kwamen. Wat een beesten zijn dat in het wild, zeker als ze het niet zo naar hun zin hebben. Dreigend, met veel geluid en aan bomen schuddend zorgden ze ervoor dat de auto terug moest. Was al met al indrukwekkend. Na een nacht in een tentje in het park de volgende ochtend een boottripje gemaakt over de Shire river, wat wederom zeker de moeite waard was, wat nijlpaarden gespot, helaas geen krokodillen gezien.

Verder zijn de avonden hier buiten het weekend om wel redelijk saai (zeker als de stroom uitvalt, wat om de dag is), het komt min of meer neer op een boekje lezen en niet al te laat naar bed te gaan, dan mis ik de tennisavondjes wel. Gisteravond nog wel in een bar de champions league finale gezien, dat was dus wel leuk, ze zijn hier aardig fanatiek als het om voetbal gaat, met name als het over engelse clubs gaat. Op straat kijk ik van de dingen, die in de eerste weken gek waren niet meer op. Je raakt eraan gewend dat mensen je op straat aanspreken met boss, dat blijft wel vervelend, zeker als het zinnetje ” I’m hungry” erachteraan komt. Dan wordt je er constant op gewezen dat je een rijke westerling bent. Verder voor de tennissers raak ik hier geen racket aan, wel doe ik af en toe aan hardlopen en zwemmen. En tot slot is het wel leuk om te melden dat ook hier de TPG post goed vertegenwoordigd is. Een mooi stukje ontwikkelingswerk heeft ervoor gezorgd dat menigeen hier in het rood-grijs loopt met TPG POST erop. Het lijkt zelfs wel of mensen het hier hip vinden.

Ik heb ook nog een paar fotootjes geplaatst voor een sfeerimpressie. Graag hoor ik hoe het jullie allemaal vergaat.

Groeten,

Anne